Participle چیست و چگونه از آن استفاده می شود؟

Participle چیست و چگونه از آن استفاده می شود؟

Participle ها می توانند فعل باشند، صفت باشند، شکل سوم فعل و یا ing دار باشند! آیا کاری هست که آنها نتوانند انجام دهند؟

اگر برایتان سوال است که یک Participle چه کاری انجام می دهد، تنها نیستید. این افعال قدرتمند اشکال مختلفی دارند و تسلط پیدا کردن در ان ها کمی دشوار است. بیایید انواع مختلف آن را بررسی کنیم.

Participle چیست؟

Participle ها کلماتی هستند که از افعال مشتق شده اند و می توانند به عنوان صفت یا به عنوان بخشی از عبارات فعل برای ایجاد زمان های مختلف فعلی عمل کنند. به زبان ساده، این بدان معناست که یک Participle مانند یک فعل (running) به نظر می رسد اما ممکن است نقشی متفاوت در جمله داشته باشد: the running water (آب روان). در این جا  Participle آب را توصیف می کند و عملکرد صفت را دارد.

سه شکل Participle ها: Past, Present, and Perfect

Past Participle – شکل سوم فعل

برای افعال عادی، افزودن -ed به شکل اولیه فعل، شکل سوم آن یا “وجه وصفی گذشته” را ایجاد می کند. به عنوان مثال ، cook به cooked تبدیل می شود.

قسمت سوم فعل در افعال بی قاعده به کلی تغییر می کند. به عنوان مثال می توان به swollen ، burnt ، hoped و broken اشاره کرد. بعضی از قسمت های سوم فعل مانند شکل های اصلی افعال بی قاعده مانند set  و cut باقی می مانند.

قسمت سوم فعل می توانند به عنوان صفت هایی که اسم ها را توصیف می کنند نیز عمل کنند. مثلا در جمله ، “She placed the cut flowers in the vase,”  (او گل های بریده شده را در گلدان قرار داد) ، شکل سوم فعل cut اسم flowers را توصیف می کند.

اشکال سوم فعل همچنین می توانند با فعل to be ترکیب شوند تا اشکال ساختار مجهول انگلیسی را ایجاد کنند. مثلا:

در جمله، “He was taken to the store by his daughter,”  (او توسط دخترش به مغازه برده شد)، در شکل فعل was taken می بینید که taken شکل سوم فعل است و was زمان گذشته فعل to be می باشد. این جمله ساختار مجهول گذشته ساده است.

Present Participle – شکل همراه با ing

افزودن -ing به شکل اصلی فعل، Present Participle یا “وجه وصفی حال” را ایجاد می کند. به عنوان مثال، eat شکل اصلی فعل خوردن است و Present Participle آن eating است. وجوه وصفی حال همیشه به -ing ختم می شوند.

از مثال های دیگر برای وجه وصفی حال می توان به swimming ،laughing و playing اشاره کرد.

Present participle می تواند به عنوان صفت عمل کند و اسامی را در جملات توصیف کند. مثلا:

در جمله ، “The winning athlete gets a trophy,”  (ورزشکار برنده یک جام می برد) ، وجه وصفی حال winning اسم athlete را توصیف می کند.

Present participle در زمان های استمراری (continuous) نیز ظاهر می شود، که نشان می دهد فعل یا کنشی در حال وقوع است. مثلا:

جمله ای به حالت زمان حال استمراری این است: “She is driving now.” (او اکنون در حال رانندگی است.)

جمله ای به حالت زمان گذشته استمراری  این است: “She was driving 10 minutes ago.” (او ده دقیقه قبل داشت رانندگی می کرد.)

جمله ای به حالت زمان اینده استمراری این است: “She will be driving for an hour.” (او یک ساعت دیگر در حال رانندگی خواهد بود.)

هر سه این جملات نشان می دهد که نشستن یک عمل ادامه دار بوده است.

Perfect Participle – شکل همراه با having + Past Participle

موارد بیشتری وجود دارد! ترکیب کلمه having با شکل سوم یک ​​فعل، Perfect Participle را ایجاد می کند. Perfect Participle نشان می دهد که عملی در گذشته به پایان رسیده است. مثالهایی از آن شامل having watched ، having arrived و having slept است.

در این ساختار که یک present participle (having) و یک past participle با هم ترکیب می شوند. مثلا:

در جمله ، “Having finished the report, she put away all her books and took a much-needed nap,” (پس از پایان گزارش، او تمام کتابهای خود را کنار گذاشت و چرت زد) ، کلمات having finished در واقع perfect participle است.

با ترکیب having و relied می توانید جمله زیر را بسازید:

“The young man, having relied on his grandfather’s advice all his life, felt utterly lost after his death.”

“مرد جوان، که تمام عمر به توصیه پدربزرگ خود عمل کرده بود، پس از مرگش کاملاً خود را گم شده احساس کرد.”

یک participial phrase چیست؟

participial phrase ها، عباراتی هستند که به عنوان صفت درون جملات، چیزی را توصیف می کنند. معمولاً این عبارات فاعل های جملات را توصیف می کنند، اما گاهی اوقات آنها اسم های دیگر را نیز اصلاح می کنند. مثلا:

در جمله، “Wearing his new suit, Bill went to work,”  (بیل، در حالی که لباس جدید خود را به تن داشت، به محل کارش رفت.)، عبارت wearing his new suit مانند صفت برای توصیف فاعل جمله ،یعنی Bill عمل می کند.

در جمله ، “Leaving the store, he hailed a taxi,” (او در حالی که فروشگاه را ترک می کرد به یک تاکسی اشاره کرد که بایستد)، واضح است كه عبارت leaving the store چیزی در مورد فاعل یا He را توصیف می كند.

participial phrase هایی که به وضوح اسمی برای توصیف ندارند به عنوان اصلاح کننده های آویزان (dangling modifiers) شناخته می شوند و ایجاد گیجی در درک مفهوم جمله میکنند. این یک اشتباه است. برای مثال:

در جمله، “Leaving the store, the traffic was heavy,” مشخص نیست که چه کسی یا چیزی از فروشگاه خارج میشود؛ آیا ترافیک؟ و این یک خطای گرامری است.

مرور آنچه در مورد Participle ها گفته شد

Present participles: کلماتی هستند که به -ing ختم می شوند و به عنوان صفت عمل می کنند. آنها همچنین به تشکیل زمانهای ادامه دار یا progressive کمک می کنند.

Past participles: به انتهای فعل بی قاعده –ed اضافه می کنند و به عنوان صفت نیز عمل می کنند. آنها همچنین با اضافه کردن to be  به این ترکیب اشکال مختلف فعل های مجهول را ایجاد می کنند.

Perfect participles: ترکیبی از having و یک past participle است.

Participial phrases: عباراتی وصفی که فاعل جمله ها را توصیف می کند.