ورود / ثبت نام
0
0

وجه التزامی فعل (Subjunctive Mood)

50 بازدید

چگونگی استفاده از وجه التزامی فعل (Subjunctive Mood)

وجه التزامی فعل راهی برای صحبت در مورد موقعیت های غیر واقعی یا شرطی است. همچنین می توانید از آن برای توصیف خواسته ها، آرزوها، نیازها یا اهداف استفاده کنید. شما اغلب آن را به عنوان قالب اصطلاحات و عبارات مشاهده خواهید کرد. به سه دسته زیر دقت کنید.

 

دسته اول وجه التزامی فعل) شرایط غیر واقعی

بیشترین استفاده از وجه التزامی فعل برای بیان موقعیت های خیالی یا فرضی است. این اغلب در جمله واره ها (clause)  استفاده می شود. برای نشان دادن وجه التزامی، شما باید از were با اسم مفرد و همچنین با اسم جمع استفاده کنید. به عنوان مثال این جمله را در نظر بگیرید: “If I were a teacher, I would be strict with my students.” (اگر من یک معلم بودم، با دانش آموزانم سختگیری می کردم.) این گوینده یک موقعیت فرضی را تصور می کند که او یک معلم است، در حالی که در واقع چنین نیست. به عنوان یک نکته، حالت اخباری (indicative mood) همان چیزی است که شما برای بیان این واقعیت استفاده می کنید: “When I was a teacher, I was strict with my students.” (زمانی که من معلم بودم، با دانش آموزانم سختگیر بودم).

وجه التزامی فعل همچنین می تواند خواسته های غیرواقعی مانند “I wish I were a bird so I could fly away.” (ای کاش پرنده بودم تا بتوانم پرواز کنم) را بیان کند. این آرزویی است که گوینده می داند نمی تواند محقق شود. “I wish the law were still in effect,” (ای کاش این قانون هنوز اجرا می شد) ، بیانگر وضعیتی در گذشته است که در حال حاضر درست نیست.

ویلیام شکسپیر غالباً از مضامین وجه التزامی فعل در نمایش های خود استفاده می کرد. به عنوان مثال، در آغاز شب دوازدهم، دوک اورسینو می گوید، “If music be the food of love, play on.” (اگر موسیقی غذای عشق است ، آن را بنواز.) در پایان رویای نیمه شب تابستان (A Midsummer Night’s Dream)، پیوک می گوید: “Give me your hands, if we be friends / And Robin shall restore amends.” (اگر ما با هم دوست هستیم، دستانت را به من بده و رابین جبران خسارت خواهد کرد.)

 

دسته دوم وجه التزامی فعل) پیشنهادات، درخواست ها و مطالبات

همچنین می توانید از حالت وجه التزامی فعل برای بیان پیشنهادات، درخواست ها، خواسته ها و سایر ایده های فرضی استفاده کنید. این عبارات از جمله هایی استفاده می کنند که به دنبال آن شکل ساده فعل (که مصدر بدون to است) می اید. به عنوان مثال، “I suggest that you arrive early.” (من پیشنهاد می کنم زودتر برسید.) در اینجا، شکل ساده فعل arrive به دنبال آن می آید. این یک الزام نیست. “I suggest you arrive early” (من به شما پیشنهاد می کنم زود برسید) ، همچنین از حالت وجه التزامی فعل استفاده می کند. این بار کلمه ای that به صورت ضمنی است.

 

دسته سوم وجه التزامی فعل) برای بیان ضرورت و اهمیت

وجه التزامی فعل همچنین می تواند اهمیت، ضرورت و فوریت را نشان دهد. این عبارات متشکل از that و به دنبال آن شکل ساده یک فعل می اید. صفتهای رایج در این عبارات شامل مهم، فوری و اساسی هستند. به عنوان مثال، “It’s essential that you vote in the next election.”  (ضروری است که در انتخابات بعدی رأی دهید.) در اینجا، این امر به اهمیت رای گیری تأکید می کند.

اکنون که هر چه بیشتر با وجه التزامی فعل اشنا شده اید سعی کنید از آن در مکالمات خود استفاده کنید. برای تمرین بیشتر می توانید در بخش زیر مثالهایی را برای ما کامنت کنید.

https://exiracademy.org/?p=32778
اشتراک گذاری:
واتساپتوییترفیسبوکپینترستلینکدین
برچسب ها:

نظرات

0 نظر در مورد وجه التزامی فعل (Subjunctive Mood)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.