سوالات Yes, No, Not Given

سوالات Yes, No, Not Given

1350 600 آکادمی اکسیر

در ریدینگ آیلتس IELTS Reading سوالات Yes, No, Not Given چه سوالاتی هستند؟

سوالاتYes, No, Not Given  ریدینگ آیلتس IELTS Reading در هر دو ماژول آکادمیک Academic و جنرال ترینینگ General Training به از متقاضیان آیلتس IELTS می خواهند با توجه به آنچه که در متن آمده است (According to the Passage)، یک سری جملات را با پاسخ های Yes، No و Not Given علامت گذاری کنند.

ظاهر این سوالات به این شکل است:

Questions 36-40
Do the following statements agree with the views of the writer in Reading Passage below?
In boxes 36-40 on your answer sheet, write

YES                    if the statement agrees with the views of the writer
NO                     if the statement contradicts the views of the writer
NOT GIVEN       if the is impossible to say what the writer thinks about this

  1. Art history should focus on discovering the meaning of art using a range of media.
    ۳۷٫ The approach of art historians conflicts with that of art museums.
    ۳۸٫ People should be encouraged to give their opinions openly on works of art.
    ۳۹٫ Reproductions of fine art should only be sold to the public if they are of high quality.
    ۴۰٫ In the future, those with power are likely to encourage more people to enjoy art.

 

در سوالات Yes, No, Not Given در ریدینگ آیلتس IELTS Reading پاسخ چه سوالاتی Yes می شود؟

در سوالات Yes, No, Not Given  ریدینگ آیلتس IELTS Reading، جمله ای پاسخش Yes می شود که همان اطلاعات را درون متن Passage داشته باشیم. قطعا این جمله یا statement همان اطلاعات را عیناً و به صورت کپی شده در اختیار متقاضی قرار نمی دهد. این جملات معمولا دوباره نویسی (paraphrase) شده و در آن از مترادف های بسیاری استفاده شده است. همچنین ممکن است اطلاعاتی را به ما بدهد که به صورت غیر مستقین در متن آمده باشد و نیاز به استنتاج باشد.

 

در سوالات Yes, No, Not Given در ریدینگ آیلتس IELTS Reading پاسخ چه سوالاتی No می شود؟

در سوالات Yes, No, Not Given  ریدینگ آیلتس IELTS Reading، جمله ای پاسخش No می شود که همان اطلاعات را درون متن Passage داشته باشیم منتهی آن اطلاعات در این جمله نقض شده باشند. قطعا این جمله یا statement همان اطلاعات را عیناً و به صورت کپی شده در اختیار متقاضی قرار نمی دهد. این جملات معمولا دوباره نویسی (paraphrase) شده و در آن از مترادف های بسیاری استفاده شده است. همچنین ممکن است یک محدوده ی مشخص شده در متن وجود داشته باشد که statement نتواند در آن بگنجد و در متن صراحتا عنوان شده باشد که به جز محدوده ی داده شده، پاسخ نمی تواند خارج آن محدوده را شامل شود. در اینجا پاسخ این جمله No خواهد بود.

 

در سوالات Yes, No, Not Given در ریدینگ آیلتس IELTS Reading پاسخ چه سوالاتی Not Given می شود؟

در سوالات Yes, No, Not Given  ریدینگ آیلتس IELTS Reading، جمله ای پاسخش Not Given می شود که اطلاعاتی اضافی نسبت به passage در اختیار متقاضی آیلتس IELTS قرار می دهد. یا به عبارتی دیگر، متن نمی تواند اطلاعات داده شده درون statement را شامل شود. این شامل نشدن می تواند به صورت مستقیم باشد و یا اینکه در محدوده اطلاعات داده شده نتوان آن را حساب آورد.

با چه استدلالی سوالات Yes, No, Not Given ریدینگ آیلتس IELTS Reading را پاسخ بدهم؟

استدلال سوالات Yes, No, Not Given  ریدینگ آیلتس IELTS Reading مهم ترین بخش پاسخ دهی به اینگونه سوالات بوده و استدلال غلط داشتن به سادگی می تواند متقاضی آیلتس IELTS را به اشتباه بیاندازد. همچنین روند استدلال نیز حایز اهمیت است.

برای این کار، اولین نکته آن است که باید در ابتدا، Given یا Not Given بودن اطلاعات Statement مورد ارزیابی قرار گیرد چرا که اگر Not Given باشد، دیگر نیازی به بررسی دو گزینه دیگر یعنی Yes و No نمی باشد. فقط کافی است از خود بپرسید که آیا Statement اطلاعاتی اضافی می دهد یا خیر. اگر حتی یک کلمه اضافی پیدا کردید، پاسخ Not Given است.

در مرحله دوم، اگر مطمئن شدید که هیچ اطلاعات اضافی ای در Statement موجود نیست، به سراغ بررسی تناقض یا No بودن Statement می رویم. توجه کنید که حتی اگر یک کلمه ایجاد تناقض کند، نیاز به بررسی بیشتر نمی باشد و پاسخ No  می شود.

اما اگر بنا بر استدلال شما، Statement نه اطلاعات اضافی می دهد و نه تناقضی ایجاد می کند، بدون شک پاسخ آن Yes می باشد.

نکته خیلی مهم: هیچ وقت Yes بودن یک Statement را چک نکنید. معمولا بررسی اینکه آیا یک سوال Yes است یا نه بسیار سخت است. پس تنها کافیست بتوانید تشخیص دهید که یک Statement در متن وجود دارد یا نه. و اگر وجود داشت، تنها بررسی تناقض آن برای جوابدهی کافی است.

 

این مطلب را هم ببینید  استراتژی کلی لیسنینگ آیلتس

مثال:

متن: در تمامی شهر های ایران گز فروخته می شود.

سوال ۱: در شیراز گز فروخته می شود.

سوال ۲: در باکو و تهران گز فروخته می شود.

سوال ۳: در آذربایجان غربی گز فروخته نمی شود.

سوال ۴: در تمامی شهر های ایران گز و پسته فروخته می شود.

 

پاسخ:

سوال ۱: بله. چرا که شیراز در محدوده ی “تمامی شهر های ایران” قرار می گیرد.

سوال ۲: داده نشده. چرا که در متن اطلاعاتی در رابطه با باکو به ما داده نشده است.

سوال ۳: خیر: عبارت “تمامی شهر های ایران” آذربایجان غربی را نیز تحت پوشش قرار می دهد و پس این جمله صراحتاً با متن در تناقض است.

سوال ۴: داده نشده: متن اطلاعاتی در رابطه با “پسته” به ما نداده است.

 

قدم به قدم پاسخدهی سوالات Yes, No, Not Given ریدینگ آیلتسIELTS Reading چیست؟

برای پاسخگویی به سوالاتYes, No, Not Given  ریدینگ آیلتس IELTS Reading به ترتیب زیر عمل کنید:

  1. متن را نخوانده و مستقیما به سراغ سوالات می رویم.
  2. کلیدواژه (keywords) های صورت سوال و statement اول و دوم را پیدا کنید.
  3. به این فکر کنید این کلیدواژه ها چه مترادف synonym ها و چه متضاد antonym هایی داشته و به چه اشکالی می توانند paraphrase بشوند.
  4. با توجه به کلیدواژه ها، سعی کنید پیدا کنید اطلاعات مربوط به هر statement کجای متن قرار دارد. با توجه به اینکه سوالاتYes, No, Not Given ریدینگ آیلتس IELTS Reading از نوع Local می باشند، احتمال خیلی زیاد سوال اول را در پاراگراف اول پیدا کرده و بقیه سوالات به دنبال آن هستند. البته ممکن است اولین سوال Local از میانه ی متن شروع شود. پیدا کردن آن با شماست.
  5. پس از پیدا کردن اطلاعات درون متن، از استدلال داده شده استفاده کنید تا بتوانید تصمیم بگیرید که پاسخ Yes، No یا Not Given است.

 

وقت تمرین است!

Museums of fine art and their public

The fact that people go to the Louvre museum in Paris to see the original painting Mona Lisa when they can see a reproduction anywhere leads us to question some assumptions about the role of museums of fine art in today’s world.

One of the most famous works of art in the world is Leonardo da Vinci’s Mona Lisa. Nearly everyone who goes to see the original will already be familiar with it from reproductions, but they accept that fine art is more rewardingly viewed in its original form.

However, if Mona Lisa was a famous novel, few people would bother to go to a museum to read the writer’s actual manuscript rather than a printed reproduction. This might be explained by the fact that the novel has evolved precisely because of technological developments that made it possible to print out huge numbers of texts, whereas oil paintings have always been produced as unique objects. In addition, it could be argued that the practice of interpreting or ‘reading’ each medium follows different conventions. With novels, the reader attends mainly to the meaning of words rather than the way they are printed on the page, whereas the ‘reader’ of a painting must attend just as closely to the material form of marks and shapes in the picture as to any ideas they may signify.

Yet it has always been possible to make very accurate facsimiles of pretty well any fine art work. The seven surviving versions of Mona Lisa bear witness to the fact that in the 16th century, artists seemed perfectly content to assign the reproduction of their creations to their workshop apprentices as regular ‘bread and butter’ work. And today the task of reproducing pictures is incomparably more simple and reliable, with reprographic techniques that allow the production of high-quality prints made exactly to the original scale, with faithful colour values, and even with duplication of the surface relief of the painting.

But despite an implicit recognition that the spread of good reproductions can be culturally valuable, museums continue to promote the special status of original work. Unfortunately, this seems to place severe limitations on the kind of experience offered to visitors.

One limitation is related to the way the museum presents its exhibits. As repositories of unique historical objects, art museums are often called ‘treasure houses’. We are reminded of this even before we view a collection by the presence of security guards, attendants, ropes and display cases to keep us away from the exhibits. In many cases, the architectural style of the building further reinforces that notion. In addition, a major collection like that of London’s National Gallery is housed in numerous rooms, each with dozens of works, any one of which is likely to be worth more than all the average visitor possesses. In a society that judges the personal status of the individual so much by their material worth, it is, therefore, difficult not to be impressed by one’s own relative ‘worthlessness’ in such an environment.

Furthermore, consideration of the ‘value’ of the original work in its treasure house setting impresses upon the viewer that, since these works were originally produced, they have been assigned a huge monetary value by some person or institution more powerful than themselves. Evidently, nothing the viewer thinks about the work is going to alter that value, and so today’s viewer is deterred from trying to extend that spontaneous, immediate, self-reliant kind of reading which would originally have met the work.

The visitor may then be struck by the strangeness of seeing such diverse paintings, drawings and sculptures brought together in an environment for which they were not originally created. This ‘displacement effect’ is further heightened by the sheer volume of exhibits. In the case of a major collection, there are probably more works on display than we could realistically view in weeks or even months.

This is particularly distressing because time seems to be a vital factor in the appreciation of all art forms. A fundamental difference between paintings and other art forms is that there is no prescribed time over which a painting is viewed. By contrast, the audience encourages an opera or a play over a specific time, which is the duration of the performance. Similarly, novels and poems are read in a prescribed temporal sequence, whereas a picture has no clear place at which to start viewing, or at which to finish. Thus artworks themselves encourage us to view them superficially, without appreciating the richness of detail and labour that is involved.

Consequently, the dominant critical approach becomes that of the art historian, a specialised academic approach devoted to ‘discovering the meaning’ of art within the cultural context of its time. This is in perfect harmony with the museum’s function, since the approach is dedicated to seeking out and conserving ‘authentic’, original, readings of the exhibits. Again, this seems to put paid to that spontaneous, participators criticism which can be found in abundance in criticism of classic works of literature, but is absent from most art history.

The displays of art museums serve as a warning of what critical practices can emerge when spontaneous criticism is suppressed. The museum public, like any other audience, experience art more rewardingly when given the confidence to express their views. If appropriate works of fine art could be rendered permanently accessible to the public by means of high-fidelity reproductions, as literature and music already are, the public may feel somewhat less in awe of them. Unfortunately, that may be too much to ask from those who seek to maintain and control the art establishment.

Questions 36-40

Do the following statements agree with the views of the writer in Reading Passage below?

In boxes 36-40 on your answer sheet, write

YES                    if the statement agrees with the views of the writer
NO                     if the statement contradicts the views of the writer
NOT GIVEN       if the is impossible to say what the writer thinks about this

  1. Art history should focus on discovering the meaning of art using a range of media.
    ۳۷٫ The approach of art historians conflicts with that of art museums.
    ۳۸٫ People should be encouraged to give their opinions openly on works of art.
    ۳۹٫ Reproductions of fine art should only be sold to the public if they are of high quality.
    ۴۰٫ In the future, those with power are likely to encourage more people to enjoy art.

Answers:

  1. NOT GIVEN
    ۳۷٫ NO
    ۳۸٫ YES
    ۳۹٫ NOT GIVEN
    ۴۰٫ No

Consequently, the dominant critical approach becomes that of the art historian, a specialised academic approach devoted to ‘discovering the meaning’ of art within the cultural context of its time. Q37-> This is in perfect harmony with the museum s function, since the approach is dedicated to seeking out and conserving ‘authentic’, original, readings of the exhibits. Again, this seems to put paid to that spontaneous, participators criticism which can be found in abundance in criticism of classic works of literature, but is absent from most art history.

Q38-> The displays of art museums serve as a warning of what critical practices can emerge when spontaneous criticism is suppressed. The museum public, like any other audience, experience art more rewardingly when given the confidence to express their views. If appropriate works of fine art could be rendered permanently accessible to the public by means of high-fidelity reproductions, as literature and music already are, the public may feel somewhat less in awe of them. Q40-> Unfortunately, that may be too much to ask from those who seek to maintain and control the art establishment.

دیدگاهی بگذارید


آکادمی اکسیر، تنها مرکز تخصصی آمادگی آزمون های
IELTS, TOEFL and PTE

لبه ی چاقو هرچقدر ظریف تر باشد برنده تر است چرا که تمرکز زیادی روی ظرافت و دقت آن گذاشته شده است.
آکادمی اکسیر تمام تمرکزش روی آمادگی آزمون های IELTS، TOEFL و PTE می باشد.

تلفن پاسخگو: ۶۶۹۸۰۰۸۲ – ۶۶۹۸۰۰۷۲
ساعت کاری مجموعه: ۲۱:۰۰ – ۹:۳۰
روزهای کاری مجموعه: شنبه تا پنجشنبه
نشانی: تهران – ضلع جنوبی خیابان انقلاب، بین خیابان دانشگاه و خیابان ابوریحان، رو به روی سینما سپیده، ساختمان فروردین، طبقه شش
کانال تلگرام‌ اکسیرآکادمی: t.me/ExirAcademyOrg

این مطلب را هم ببینید  سازماندهی پاراگراف ها در رایتینگ تسک 1 آیلتس آکادمیک